طرح جلد

وقتی کنار تو نباشم

توفیقش چیست

در کدامین اغوش به جای بمانم

ودر سردی دستان هوسرانان یخ بزنم

________________________________

امروز یه بیت خیلی با معنی دیدم که جای تامل داره

من از روییدن خار سر دیوار فهمیدم

که ناکس کس نمی گردد بدین بالا نشینی ها

_________________________________

سپیده

هنوز هم منتظرم

ثانیه ها چه بی تفاوت در پی هم می گذرند

و ضربان قلبم هر لحظه کندتر می شود ،

تاخیر کرده ای و قلبم برای ایستادن تنها منتظر بهانه ای بیش از این است ،

صدای قلبم را می شنوم که با غمی سنگین می گوید :

برو بیش از این منتظر نمان ، برو که انتظارش غرورم را جریحه دار کرده و من ... :

دوام بیاور ، فقط چند دقیقه ی دیگر به من فرصت بده ، خواهم امد و اما قلبم ...:

می دانی که نمی آید ، دیگر توان بازیچه شدن را ندارم.

این بار با بغض می گویم : شاید آمد!...

دقیقه ها هم گذشتند و ساعتها

و خاطره ی آمدنش هرگز در دفتر زندگیم حک نشد.

قلبم مدتهاست که حرفی نمی زند اما من ...

می ترسم قلبم بفهمد که

                          "  هنوز هم منتظرم "

___________________________________________________

نوشته شده توسط : سپیده فاطمی.

کابوسی به نام تو...

من دچارم ، دچار کابوسی به نام تو ، که در بیداری عذابم می دهد

کاش خواب بودم ، کاش از خواب می پریدم وتو تمام می شدی وفقط کمی عرق

روی پیشانیم مانده بود ، اما نه....

تو کابوس بیداری منی ، مثل سایه ، هرلحظه ، درکنارم ، دورادور ،غیر مستقیم تعقیبم می کنی

و من از زندگی باز می مانم .

تو کابوس هرروز منی ، تابه خودم می آیم تکرار می شوی ، آنقدر تکرار می شوی که از ادامه ی

راه منصرف می شوم ودرتوباقی می مانم .

بیداریم را از نو می سازم ، بنایی جدید ، طبقه طبقه بالا می روم وبه اوج می رسم

تو می آیی ، مثل همیشه ،نرسیده ،ضربه ای می زنی و تمامی اش فرو می ریزد.

اینست که می گویم تو کابوس بیداری منی .

می سازم ، می سازم ، می سازم ...پیش می روم...می آیی ....با اشاره ای فرو می ریزی.

ومن هرگاه به شکست ها و فرو ریخته هایم می اندیشم

به هیچ چیز نمی رسم

جز ...

کابوسی به نام تو

___________________________________________________________

نوشته شده توسط : سپیده فاطمی.

پایان

پایان ، ...

تنها کلمه ای که هرگاه به زندگی می اندیشم به سوی نوشته هایم سر می خورد.

زندگی ،...

اندکی تامل می کنم ، به فکری طولانی فرو می روم وبعدازساعتهافشردن خودکار ، تنها واژه ی"پایان" را می نویسم وتاریخ می زنم.

مدتهاست حرفی برای گفتن ندارم ، دفترزندگی ام تابه آخر ورق خورده است،همینک خسته تر از همیشه می نویسم ... که من ازاین "پایان"ها خسته ام!

قصد دارم کمی بیشتر ورق بخورم.

صفحه های سیاه زندگی ام را می کنم و بی درنگ دور می ریزم ، می رسم به ...

صفحاتی پراز خط خوردگی ، هنگام کندن این صفحات درنگ می کنم و پشیمان می شوم .

اینها تجربیاتم هستند ،خیلی حق به گردنم دارند ، نباید فراموش کنم همین خط زدگی ها بود که دریچه ای نو از زندگی را به رویم گشود.کودکی ام را پایان بخشید و بزرگم کرد!

می دونم ، می فهمی .

شاید ، تو هرگز نخواهی یا نتوانی باور کنی ، که چقدر دلم را به خاطرت خار کرده ام.

شاید یه روز....

امروز تولدمه!

بگذریم اما نگریزیم